Przykładowy opis naukowca w dziedzinie akwakultury
Guy Claireaux at Centre de Recherche sur les Ecosystčmes Marins et Aquacoles, CNRS-IFREMER, France
Imię
Guy Claireaux
Tytuł
Dr
Zatrudniony w
Centre de Recherche sur les Ecosystemes Marins et Aquacoles, CNRS-IFREMER, Francja.
Jak zainteresowałeś się biologią morską?
Zostałem wychowany na wyspie (Saint-Pierre i Miquelon) w środku jednego z najlepszych terenów rybackich na świecie (Ławica Nowofunlandzka). W tym czasie łowienie ryb było główną działalnością, a dochód ludności był mocno powiązany z połowami. Kiedy skończyłem 18 lat spędziłem dwa miesiące na statku badawczym i wtedy uświadomiłem sobie jak mało wiedzieliśmy o rybach i ich interakcjach ze środowiskiem. Postanowiłem wyjechać do Francji by studiować biologię morską (tytuł doktora uzyskałem w roku 1988). We wczesnych latach 90-tych ( byłem w tym czasie na studiach podyplomowych w Kanadzie) załamanie się połowów dorsza na północno-zachodnim Atlantyku niestety potwierdziło moje pierwsze wrażenie, o tym, że kontynuowanie eksploatacji zasobów morskich pociąga za sobą konieczność lepszego zrozumienia fizjologii, ekologii i behawioru ryb.
Czy podczas nauki w szkole uczęszczałeś na jakieś szkolenia, które były korzystne?
Każdego lata, podczas moich studiów uniwersyteckich, mogłem pracować w różnych laboratoriach morskich. To było niezbędne w moim szkoleniu i później w karierze jako naukowca. Umiejętność mówienia po angielsku była również zasadnicza.
Czy kariera w tej dziedzinie ma szansę rozwijać się w przyszłości? Czy taka kariera jest dobrą opcją zarówno dla studentów jak i profesjonalistów biorących pod uwagę zmianę profilu wykonywanej pracy?
Moje głębokie odczucie jest takie, że badania naukowe są kwestią pasji, a nie celowości, uznania czy pieniędzy. Podczas swego szkolenia, studenci powinni odwiedzać jak najwięcej laboratoriów, aby upewnić się, że lubią to, czym one są: czystą zabawą w sprawdzanie hipotez.
Pracuję 5 dni w tygodniu, od 9 do 18. 25% mojego dnia to komunikacja poprzez e-mail z naukowcami, 25% to nadzór nad studentami, 25% rzeczywista praca lub analiza danych, a reszta to administracja, spotkania...
Czy możesz opisać swe najlepsze doświadczenie w profesji ?
Najlepszy okres dla mnie to zawsze spotkania międzynarodowe. To czas wyzwań, kiedy starasz się z całych sił by wytłumaczyć innym pomysły, które sprawdzałeś. Zawsze wracam z takich spotkań z mnóstwem nowych pomysłów i potencjalną współpracą z kolegami z całego świata. To moje główne źródło motywacji.
Czy współpracujesz z innymi profesjonalistami w Europie czy na świecie?
To istotna część mojej codziennej aktywności. Nauka jest tworzona poprzez sieci międzynarodowe. Na przykład: w Europie głównym źródłem funduszy jest European Framework Program.Program ten wymaga składu międzynarodowych konsorcjów.